Zagrajmy w Reah: zmierz się z nieznanym
Liczba odcinków: 20
Długość let's playa: 4h 22min 30 sek
Moja ocena gry: 8/10
Moja debiutancka seria, w której dokonywałem rozpaczliwych prób poskromienia złowrogiego stworzenia zwanego mikrofonem. Już wówczas posiadałem wysokie umiejętności w dziedzinie obróbki wideo, o czym świadczy fakt pozostawienia w środku jednego z odcinków minutowego fragmentu, w którym na ekranie nic się nie dzieje, a ja w tym czasie... rozmawiam przez telefon.
Reah jest pierwszą z czterech przygodówek stworzonych przez niezwykle kreatywną grupę projektantów z rzeszowskiego Detalionu. Podczas rozgrywki badamy piękny, nieznany świat, rozmawiamy z nieobdarzonymi najlepszą dykcją tubylcami i rozwiązujemy skomplikowane łamigłówki logiczne. Kto upora się bez pomocy solucji z zagadką z Wieżami Hanoi (w jej ostatnim etapie należy wykonać prawidłowo 127 przesunięć) będzie moim idolem po wsze czasy. Zaraz, sam rozwiązałem ją bez pomocy solucji. Nie, nie chcę mieć takiego idola. Cofam to, co powiedziałem.
Zagrajmy w Dark Fall 3: zagubione dusze
Liczba odcinków: 25
Długość let's playa: 5h 27min 38 sek
Moja ocena gry: 7.5/10
Nadal nikt mnie nie oglądał, mogłem więc konsekwentnie udowadniać sam sobie, że nie mam talentu do nagrywania let's play'ów. Nie udało się. Mimo że w paru odcinkach w ogóle nie było słychać mojego komentarza, zawziąłem się i nagrałem je ponownie. Próbowałem silić się na humor, co zaowocowało kilkoma błyskotliwymi stwierdzeniami w stylu "Jestem jaka jestem. Ulubiony tekst wszystkich piętnastek". Boki zrywać.
Dark Fall 3 jest grą tak zapóźnioną pod względem technicznym, że ludzie sceptycznie podchodzący do przygodówek nie tkną jej nawet kijem. Niedostatki są jednak rekompensowane przez klimat rodem z japońskich horrorów o duchach. Osoby do dubbingu zostały wyłonione w drodze konkursu. Brałem w nim udział, ale, co uważam za olbrzymi skandal, nie zyskałem uznania w oczach jury. Efekty niewłaściwego wyboru słychać w grze.
Zagrajmy w Jones in the Fast Lane
Liczba odcinków: 3
Długość let's playa: 0h 45min 50sek
Moja ocena gry: 8/10
Po traumatycznych przeżyciach związanych z nagrywaniem przygodówek, sięgnąłem po reprezentanta innego gatunku. Był nim Jones in the Fast Lane - prekursor serii The Sims! A że potrafię opowiadać o obżeraniu się frytkami (co było nieodłącznym elementem każdego mojego dnia w grze), seria zwróciła uwagę czlowiekazwyzyn, który polecił mnie w jednym ze swoich filmików.
Zagrajmy w Sanitarium
Liczba odcinków: 37
Długość let's playa: 7h 11min 1sek
Moja ocena gry: 9.5/10
Seria, która podobno spodobała się kilku osobom. Nic dziwnego. Potęga gry przyćmiła moje ckliwe wynurzenia w rodzaju "kiedyś było lepiej - gry miały klimat, zapach papieru w czasopismach był ładniejszy, a ludzie pisali do siebie kartki na święta".
Mnie w Sanitarium zachwyciło niemal wszystko - od niesamowitego klimatu, przez abstrakcję wylewającą się z każdego kolejnego poziomu, aż po perfekcyjnie prowadzoną narrację. Każdy rozdział ma tu z pozoru oddzielną fabułę (co sprawia wrażenie, jakby ktoś miotał nami po zupełnie różnych grach), a jednocześnie zgrabnie łączy się z pozostałymi, budując wątek główny. Tworzy to niesamowity efekt. Grając, jesteśmy niejednokrotnie zdezorientowani (podobnie zresztą jak bohater, którym kierujemy) i zastanawiamy się nad sensem tego, co widzimy na ekranie. A to, co widzimy jest nie tylko trudne do ogarnięcia, ale i silnie działające na psychikę. Po zakończeniu rozgrywki byłem emocjonalnie wyzuty, nie tylko układałem sobie w głowie wszystkie wydarzenia, ale jednocześnie je przeżywałem.
Zagrajmy w A.D. 2044 (wersja na Atari)
Liczba odcinków: 6
Długość let's playa: 1h 02min 50sek
Moja ocena gry: 8/10
Najciekawszym elementem serii był mój spektakularny fail na końcu trzeciego odcinka, gdy nie potrafiłem zmienić strony dyskietki w emulatorze. Skończyło się na niezbyt przyjaznym komunikacie "Boot error" i konieczności przechodzenia gry od początku.
A.D. 2044 (znana też pod tytułem Sexmisja) jest prawdopodobnie pierwszą polską przygodówką point'n'click. Jest też pierwszą grą przygodową stworzoną przez Rolanda Pantołę - późniejszego szefa grupy projektantów odpowiedzialnych za Reah, Schizm 1 i 2 oraz Sentinel.
